काय रे बारामतीकरांनो, एवढ्या लवकर तुमच्या दादाला विसरलात का…?

बारामती : “काय रे बारामतीकरांनो, खरंच एवढ्या लवकर तुमच्या दादाला विसरलात का? हा प्रश्न आज मी तुमच्यासमोर ठेवतोय. कारण गेली कित्येक दशके मी आणि माझ्या सहकाऱ्यांनी बारामतीसाठी जे काही केलं, ते कुणावर उपकार म्हणून केलं नाही. ही माझी कर्मभूमी आहे, ही माझी माती आहे, इथली माणसं माझं कुटुंब आहे असं समजून काम केलं.”

“सकाळी लवकर उठायचं, रात्री उशिरापर्यंत बैठका घ्यायच्या, मंत्रालय असो की दिल्ली, बारामतीच्या विकासासाठी पाठपुरावा करायचा, निधी आणायचा, उद्योग आणायचे, रोजगार निर्माण करायचे, रस्ते, पाणी, वीज, शिक्षण, आरोग्य या प्रत्येक विषयावर झटायचं. हे सगळं कशासाठी? तर बारामतीचा माणूस सुखी झाला पाहिजे म्हणून.” “माझ्या आयुष्यात अनेक संकटं आली. अनेक आरोप झाले. अनेक राजकीय वादळं आली. पण मी कधीही काम थांबवलं नाही. कारण मला माहिती होतं की माझ्यामागे बारामतीकर उभे आहेत. माझ्यावर विश्वास ठेवणारी लाखो माणसं आहेत.”

“आज माझ्या अपघाताला चार महिने पूर्ण झाले. पण अजूनही अनेक प्रश्न अनुत्तरित आहेत. तो अपघात होता की घात, याचं उत्तर अजून मिळालेलं नाही. तपास सुरू आहे, चर्चा सुरू आहेत, तर्क-वितर्क सुरू आहेत. पण या सगळ्यापेक्षा एक गोष्ट मनाला जास्त लागते — ती म्हणजे बारामतीकरांची शांतता.”

“तुमच्या अडचणीच्या काळात दादा धावून आला. कुणाच्या घरात दुःख असेल तर तिथं पोहोचलो. शेतकऱ्यांच्या प्रश्नासाठी लढलो. विद्यार्थ्यांसाठी योजना आणल्या. महिलांसाठी काम केलं. उद्योगांसाठी पाठपुरावा केला. बारामतीतल्या प्रत्येक घटकासाठी काही ना काही करण्याचा प्रयत्न केला.” “मी कधी माझ्यासाठी काही मागितलं नाही. पण आज जेव्हा माझ्यावर कठीण प्रसंग आला आहे, तेव्हा एक माणूस म्हणून, एक कार्यकर्ता म्हणून, एक बारामतीकर म्हणून मला वाटतं — माझ्या लोकांनी माझी आठवण ठेवावी. एवढीच अपेक्षा आहे.”

“बारामती आज ज्या उंचीवर पोहोचली आहे, ती एका दिवसात पोहोचलेली नाही. त्यासाठी अनेकांनी कष्ट घेतले. हजारो कार्यकर्त्यांनी आयुष्य झोकून दिलं. अनेक ज्येष्ठांनी मार्गदर्शन केलं. त्या सगळ्या प्रवासात मी एक शिपाई म्हणून काम करत राहिलो. आजही तीच भावना आहे.”

“सत्ता आली म्हणून काम केलं नाही आणि सत्ता गेली म्हणून काम थांबवलं नाही. शेवटच्या श्वासापर्यंत काम करत राहणं हीच माझी ओळख राहिली. त्यामुळेच आज जेव्हा लोक विचारतात की दादा कसा आहे, तेव्हा मनात एकच विचार येतो — बारामतीकरांनी अजूनही दादावर तेवढंच प्रेम ठेवलं आहे का?”

“कारण निवडणुका येतात आणि जातात. राजकारण बदलतं. पदं बदलतात. पण माणसांमधील नातं बदलता कामा नये. हे नातं जपण्यासाठी आयुष्यभर प्रयत्न केला. त्यामुळेच आज हा प्रश्न विचारावासा वाटतो.” “काय रे बारामतीकरांनो, तुम्ही तुमच्या दादाला विसरलात का? ज्या दादाने तुमच्यासाठी आयुष्य घालवलं, तुमच्या सुख-दुःखात सहभागी झाला, तुमच्या प्रत्येक प्रश्नासाठी लढला, त्या दादाची आठवण अजूनही तुमच्या मनात आहे ना?”
“माझा विश्वास आहे, बारामतीची माती कधीच तिच्या माणसांना विसरत नाही. आणि बारामतीकर सुद्धा त्यांच्यासाठी आयुष्य झोकून देणाऱ्या माणसाला विसरणार नाहीत.”

“कारण माझं आणि बारामतीचं नातं हे राजकारणाचं नाही, तर रक्ताचं, घामाचं आणि विश्वासाचं आहे.”